SEYHAN SOYLU SİSİ’DEN 46. ŞARKIDA YÜREK YAKAN BİR ANNELİK HİKÂYESİ

Bir önceki eserinde vicdan, ihanet ve sessizlikle hesaplaşan Seyhan Soylu, 46. şarkısında öfkenin yerini derin bir anne sevgisine bırakıyor.

**Söz ve müziği Seyhan Soylu’ya ait olan İngilizce eser**, doktorlardan hayatının sonuna yaklaştığını öğrenen bir annenin geride bırakacağı dört ve on bir yaşındaki iki çocuğu için yaptığı son duayı konu alıyor.

Şarkıda ölüm korkusundan çok, çocuklarının annesiz kalacak olması öne çıkıyor. Oyuncaklar, yarım bırakılmış masallar, dolaptaki küçük bir ceket ve evin içinde yankılanan çocuk sesleri üzerinden güçlü bir veda hikâyesi kuruluyor.

Eserin en sarsıcı bölümlerinden birinde anne, çocuklarının babasına şu istekte bulunuyor:

> “Bir gün yeniden evlenirsen evlen…
> Ama önce çocuklarıma bir anne seç.”

## ŞARKININ TÜRKÇE ÇEVİRİSİ

### Birinci bölüm

> Pencerenin önünde akşam, gece yavaşça çöküyor.
> Hayatım ince bir dal gibi, sessizce kırılıyor.
>
> Doktorlar tek bir gerçeği söylüyor,
> Gözleri ise geriye kalan her şeyi anlatıyor.
>
> Ölmekten korkmuyorum,
> Ama çocuklarım henüz büyümedi.
>
> Biri yalnızca dört yaşında,
> Diğeri on birinci baharında.
>
> Buradayken saçlarını yeterince okşayamadım,
> Onlara yeterince sarılamadım.
>
> Oyuncakları evin köşelerinde duruyor,
> Sesleri bütün evi dolduruyor.
>
> Ben gittikten sonra onlara ne olacak?
> İşte göğsümdeki asıl düğüm bu.

### Nakarat

> Küçüklerimi öperek uyut,
> Gece soğursa üzerlerini sımsıkı ört.
>
> Ateşleri yükseldiğinde,
> Artık yataklarının başında olamayacağım.
>
> Gözümün nuru iki çocuğumu,
> Şimdi sana emanet ediyorum.
>
> Bir gün kendine bir eş bulacaksan bul…
> Ama önce onlara bir anne seç.

### İkinci bölüm

> Beni yıkan günler oldu,
> Gözyaşıyla geçirdiğim geceler oldu.
>
> İçime attığım acılar,
> Yıllar boyunca büyüdü.
>
> Artık geçmişin hesabını tutmuyorum,
> Ondan hiçbir karşılık istemiyorum.
>
> Son nefesimde yalnızca bir dileğim var:
> Çocuklarımı koru, onlara sahip çık.
>
> Dolapta küçük bir ceket,
> Rafta yarım bırakılmış bir masal var.
>
> Beni evin her yerinde arayacaklar,
> Her köşede bir parçam kalacak.
>
> Bir gün fotoğrafıma bakarlarsa
> Ve gözleri yaşlarla dolarsa,
>
> Onlara yalnızca şunu söyle:
>
> “Anneniz sizi çok sevdi.”
>
> Söylenecek başka bir şey yok.

### Final

> Bir annenin son duası,
> Çocuklarının isimleridir.
>
> Mezarda bile olsa,
> Kalbi onların yanında kalır.
>
> Ben gittikten sonra çok uzun ağlama,
> Gözyaşlarını yavaşça sil.
>
> Küçüklerimi benim yerime sev…
> Ben de onların içinde yaşamaya devam edeyim.

## “ÖLMEKTEN KORKMUYORUM, AMA ÇOCUKLARIM BÜYÜMEDİ”

Şarkının temel duygusu bu cümleyle ortaya çıkıyor:

> “I am not afraid to die,
> but my children are not yet grown.”

Anne kendi ölümünü kabullenmiş olsa da çocuklarının annesiz büyüyecek olmasını kabul etmekte zorlanıyor.

Dört ve on bir yaşındaki çocukların özellikle belirtilmesi, hikâyeyi daha gerçek ve sarsıcı hâle getiriyor. Biri henüz annesinin bakımına ihtiyaç duyacak kadar küçükken diğeri çocukluk ile gençlik arasındaki hassas bir dönemde bulunuyor.

Annenin asıl korkusu ölüm değil; çocuklarının hastalandığında başlarında kimin bekleyeceği, gece üzerlerini kimin örteceği ve saçlarını kimin okşayacağı oluyor.

## “SAÇLARINI YETERİNCE OKŞAYAMADIM”

Eserin en dokunaklı itiraflarından biri, annenin çocuklarıyla geçirdiği zamanın hiçbir zaman yeterli olmadığını düşünmesi oluyor:

> “I never stroked their hair enough
> while I was here to hold them.”

Anne, çocuklarına duyduğu sevgiden şüphe etmiyor. Ancak hayatının sona yaklaştığını öğrendiğinde yaptığı her şey ona eksik geliyor.

Daha fazla sarılmadığı, saçlarını daha uzun okşamadığı ve onlarla daha çok zaman geçirmediği için içinde büyük bir yarım kalmışlık hissediyor.

Bu bölüm, ebeveynlerin çocuklarıyla geçirdikleri sıradan görünen anların aslında ne kadar değerli olduğunu hatırlatıyor.

## OYUNCAKLAR, KÜÇÜK CEKET VE YARIM KALAN MASAL

Şarkıda acı, büyük cümlelerden çok evin içindeki küçük ayrıntılarla anlatılıyor.

Köşelerde duran oyuncaklar çocukların neşesini, dolaptaki küçük ceket onların savunmasızlığını, raftaki yarım masal ise tamamlanamayacak anne-çocuk anlarını temsil ediyor.

Anne öldükten sonra bile evin içinde izlerinin kalacağını biliyor.

Çocuklarının onu yatağının yanında, mutfakta, dolabın önünde ve masal kitaplarının arasında arayacağını düşünüyor.

Bu nedenle ev yalnızca yaşanılan bir mekân olmaktan çıkıyor; annenin hatıralarını taşıyan sessiz bir hafızaya dönüşüyor.

## “ÇOCUKLARIMA BİR ANNE SEÇ”

Şarkının en çarpıcı isteği nakaratta dile getiriliyor:

> “If you go and find a wife, then find her;
> but first, choose them a mother.”

Anne, eşinin gelecekte yeniden evlenme ihtimaline karşı çıkmıyor. Ancak hayatına girecek kişinin öncelikle çocuklarına sevgi gösterecek bir anne olması gerektiğini söylüyor.

Burada kıskançlık, öfke veya hesaplaşma bulunmuyor.

Annenin bütün düşüncesi, ölümünün ardından çocuklarının korunması ve sevgisiz kalmaması oluyor.

Kendi yerinin doldurulamayacağını bilse de çocuklarının şefkatli bir insanın yanında büyümesini istiyor.

## “ANNENİZ SİZİ ÇOK SEVDİ”

Anne, çocuklarının bir gün fotoğrafına bakarak ağlayacağını biliyor.

Ancak arkasında uzun açıklamalar, vasiyetler veya hesaplaşmalar bırakmak istemiyor.

Çocuklarına söylenmesini istediği tek cümle şu oluyor:

> “Anneniz sizi çok sevdi.”

Bu kısa ifade, şarkının bütün duygusunu özetliyor.

Anne, çocuklarının kendisini hastalığıyla, ölümüyle veya yaşadığı acılarla değil; onlara duyduğu sınırsız sevgiyle hatırlamasını istiyor.

## “BİR ANNENİN SON DUASI ÇOCUKLARININ İSİMLERİDİR”

Şarkının finali, annelik duygusunu güçlü bir cümleyle tamamlıyor:

> “A mother’s final prayer
> is the names her children bear.”

Bir annenin son anında bile kendi hayatını değil, çocuklarını düşündüğü anlatılıyor.

Şarkıya göre ölüm fiziksel bir ayrılık yaratabilir ancak anne sevgisini sona erdiremez.

Anne mezarda olsa bile kalbinin çocuklarının yanında kalacağına inanıyor. Kendisinin onların hatıralarında, davranışlarında ve hayatlarında yaşamaya devam edeceğini söylüyor.

## KLİPTE YARIM KALAN BİR MASAL ANLATILABİLİR

Şarkının klibi, akşam saatlerinde bir pencerenin önünde oturan annenin görüntüsüyle başlayabilir. Dışarıda gece yavaşça çökerken odanın içinde yalnızca loş bir ışık bulunabilir.

Doktorların sözlerinin anlatıldığı bölümde doğrudan hastane görüntüleri yerine masanın üzerinde duran bir tahlil dosyası ve annenin sessiz bakışları kullanılabilir.

Çocukların yüzleri gösterilmeden, evin köşelerinde duran oyuncaklar, küçük ayakkabılar, dolaptaki ceket ve açık bırakılmış bir masal kitabı öne çıkarılabilir.

“Saçlarını yeterince okşayamadım” bölümünde annenin çocuklarının uyuduğu odaya girerek saçlarına dokunduğu bir sahne yer alabilir.

Nakaratta anne, çocukların babasına bakarken onları ona emanet ettiğini anlatabilir.

“Bir gün fotoğrafıma bakarlarsa” sözlerinde zaman ileri alınabilir. Çocuklar büyümüş hâlleriyle annelerinin eski bir fotoğrafına bakabilir.

Finalde annenin boş koltuğu, yarım kalan masal kitabı ve çocukların birbirine sarıldığı görüntüler kullanılabilir.

Klip, çocukların pencereden doğan güneşe bakmasıyla sona erebilir. Böylece annenin fiziksel olarak gitmesine rağmen sevgisinin onların içinde yaşamaya devam ettiği anlatılabilir.

## SEYHAN SOYLU’DAN ANNELİĞİN SONSUZ SEVGİSİNE AĞIT

Seyhan Soylu Sisi’nin müzik serisinin **46. şarkısı**, ölümle yüzleşen bir annenin çocukları için yaptığı son duayı anlatıyor.

**Söz ve müziği Seyhan Soylu’ya ait olan İngilizce eser**, dört ve on bir yaşındaki iki çocuğunu geride bırakmak zorunda kalan bir annenin korkularını ve vasiyetini konu alıyor.

“Ölmekten korkmuyorum ama çocuklarım henüz büyümedi”, “Küçüklerimi benim yerime sev” ve “Anneniz sizi çok sevdi” sözleri, şarkının temel duygusunu oluşturuyor.

Eserde annenin acısı dramatik olaylardan çok oyuncaklar, küçük bir ceket, yarım kalan bir masal ve çocukların evde yankılanan sesleri üzerinden anlatılıyor.

Şarkının en güçlü mesajı ise anne sevgisinin ölümle sona ermeyeceği düşüncesi oluyor.

Seyhan Soylu Sisi’nin **46. şarkısı**, çocuklarını geride bırakmak zorunda kalan bir annenin son sözlerini, son duasını ve sonsuz sevgisini anlatan duygusal bir ağıt niteliği taşıyor.