Emeklilerin Temmuz ayında alacağı maaş zammına ilişkin beklentiler netleşmeye başlarken, açıklanan oranlar kamuoyunda tartışma yarattı. SSK ve BAĞ-KUR emeklileri için yaklaşık yüzde 18, memur ve memur emeklileri için ise yüzde 14-15 bandında olması beklenen artış, emekli sendikaları tarafından “yetersiz” olarak değerlendirildi.
Artan enflasyon ve yaşam maliyetleri nedeniyle emeklilerin alım gücünün ciddi şekilde düştüğünü savunan temsilciler, açıklanan zam oranlarının gerçek hayat pahalılığını karşılamadığını ifade ediyor. Özellikle kira, gıda, sağlık ve enerji giderlerindeki artışın, emekli maaşlarını daha zam açıklanmadan erittiği belirtiliyor.
TÜİK tarafından açıklanan enflasyon verilerine göre yapılan hesaplamalar, zam oranlarının belirlenmesinde temel referans olurken, emekli örgütleri bu verilerin sahadaki gerçek ekonomik koşulları yansıtmadığını savunuyor. Bu nedenle, emekliler için yapılacak artışın daha yüksek olması gerektiği yönünde çağrılar yapılıyor.
Tüm Emeklilerin Sendikası başta olmak üzere birçok emekli platformu, mevcut düzenlemelerin “geçim sıkıntısını çözmekten uzak” olduğunu belirterek ortak açıklamalarda bulundu. Sendika temsilcileri, emeklilerin yalnızca geçmiş enflasyon farkını değil, gelecekteki fiyat artışlarını da karşılayabilecek bir gelir düzeyine ulaşması gerektiğini vurguluyor.
Yapılan açıklamalarda, emekli maaşlarının yoksulluk sınırına yaklaşması gerektiği yönündeki talepler öne çıkarken, mevcut zam oranlarının bu hedefin oldukça gerisinde kaldığı ifade ediliyor. Temsilciler, özellikle düşük gelirli emeklilerin temel ihtiyaçlarını karşılamakta zorlandığını ve sosyal destek mekanizmalarının yetersiz kaldığını dile getiriyor.
Emekli örgütleri ayrıca Temmuz zammının ardından daha geniş kapsamlı bir mücadele süreci başlatılacağını, çeşitli platformlarda ve alanlarda seslerini yükselteceklerini açıkladı. Bu kapsamda, emeklilerin ekonomik haklarının iyileştirilmesi için siyasi ve toplumsal baskının artırılması hedefleniyor.
Genel değerlendirmelere göre, Temmuz zammı emekliler açısından bir iyileşme adımından çok, mevcut ekonomik kayıpların sınırlı bir telafisi olarak görülüyor. Bu durum, emeklilerin yaşam koşullarına ilişkin tartışmaları daha da derinleştiriyor.
